Fotoğraf da video da benim için birer zaman tuneli. Özellikle de sanat kaygısı duyulmaksızın, anın yakalandığı kareler/görüntüler seneler sonra o zamanları hatırlamak için çok güzel bir kaynak. Tek farkı birinin hareketli ve çoğunlukla sesli, birininse hareketsiz, videoya nazaran daha zor ve aldatıcı olması. Her insan tiyatro yapamayabilir, ama bir insanın objektife gülümsediği an mutsuz olup olmadığını anlamak için analiz etmek gerekir.

Babamın ben küçükken çektiği videoları izlerken “büyük Begüm’e el salla” dediğinde benim objektife dönüp anlamsızca el sallamamı seneler sonra “büyük Begüm” olarak izlemek, eski fotoğraflara bakmaktan daha zevkliydi. Bu yüzden, gerçekten samimi fotoğrafların haricinde, video benim için daha doğal gelir.

Bence fotoğraf alır eheh…

Aslında ikisi de aynı şeymiş gibi gözükebilir. Birisi sadece tek bir anı kaydediyor diğeri bunun gibi bir sürü anı peş peşe gösteriyor. Bazen “olm şimdi video kameralar geliştikçe gazeteciler videonun içinden kare seçip fotoğraf diye kullanılır ki” diye düşünüyorum. Kesinlikle gerçek fotoğraf tadını vermez ki lan.

Şimdi bu ikisini karşılaştırmak da o kadar zor ki şuan. Eskiden olsa vsh’lar görüntüyü dijital olarak algılayıp manyetik olarak saklıyordu. Fotoğraf makineleri ise görüntüyü ışık olarak algılayıp ışığı kullanarak filmde oluşturuyordu. Ama şimdi hepsi aynı mantık; dijital olarak algıla ve kaydet.

La olm fotoğraf dediğin ışık işidir, tek bir anlık iştir. Videoda zaten ışık dengesini kendisi ayarlıyor sen sadece kadrajı tuttursan yetiyor. Ee ne anladım ben? Tamam ses de kaydediyorsun ama fotoğraftaki o duyguyu veremiyorsun arkadaş. Tabi sinemayı katmıyorum bunun içine. Zira onun da fotoğraf kadar kendine has duyguları ve tekniği var.

Bu ikisinin temelde aynı şey olmalarının yanında en büyük ortak noktaları artık cep telefonları ikisini de yapabildiğinden etrafta fotoğraf ve video isimli garip şeyler görülebiliyor. Çöplük lan direk…

Saniyede 24 kareden oluşmuş binlerce fotoğraf mı? Yoksa tüm akıp giden anın içinden düzgünce seçilmiş tek bir kare mi daha çok hikaye anlatır?
Zor soru, videonun bir çok avantajı var, ses kaydedebilirsiniz, üstüne müzik koyarsınız, montajlıyıp ekler uzatırsınız falan… Bu kadar çok imkan oluncada, mükemmel sonuç beklemek yüksek bir beklenti olmasa gerek.
Ama fotoğrafta yapılabilecek fazla bir şey yok (photoshop faktörünü denklem dışı bırakarak), Fotoğrafı daha uzun süreye yayamazsınız, görsellik dışında bir duyu hissi katamazsınız. Ama bu sadelik bir dezavantajmı?
Sanmıyorum, bir şey ne kadar basite indirgenirse onu incelemek ve algılamak o kadar kolaylaşır. Onu öznelleştirmek için yaptığınız etkiler daha belirgin hale gelir ve ortaya çıkan sonuç yapan kişiye daha özgü, daha ait olur.
Öyle mi? Bakayım… Bence öyle..

Bir kere ben fotoğraf severim. Fotoğraf her zaman her yerde çekilebilir. Eski bir arkadaşınla buluştuğunda, yolda yürürken, kampa giderken, otobüste sıkılırken, sokak kedisi severken ya da ağacın şeklini beğendiğinde kızı güzel gördüğünde, ilginç bir tabelaya rast geldiğinde… Gece gündüz ve de bütün yıll !! Gel gelelim ki video çekmek için bir kurgu ya da bir konuşma ya da bir aktivite gerekir ki izlemeye değsin.

Fotoğrafı çeken kişi kendi gözünden dünyayı nasıl gördüğünü gösterir. Bu da herkes tarafından bakılan bir objeye kimin nasıl baktığını anlamamızı sağlar. Bir insanı oturtur dört kişiye çek dersin ve her biri apayrı kareler yakalar. Ama video da bu bakış açısı farkı bu kadar net değildir.yani fotoğraf biraz da yetenek işidir. 

Fotoğraf nostaljidir. Tab ettirir albüme koyarsın aklına geldikçe bakarsın. Çerçeveye koyar bir yere asarsın her baktığında o günü anımsarsın. Fakat videoları sürekli el altında ya da duvarları süslemek için kullanamazsın.

Fotoğraf unutulmayandır, saklanan sevilendir. Değerlidir.

Videoları da seviyoruz ama bu böyle…

Bu konuda benim yazacaklarım da bu kadardır. Peki ben kim miyim ??

Yeni guburuk !!=))

Hoş geldim ve siz de yazılarımı okumaya hoş geldiniz.