Arhadaş en son ağustosta yazmışız lan. Kapattık burayı yazmıyoruz.
Ama silmeye kıyamadık işte…

BUNU YAPMAKTAN NEFRET EDİYORUM.

Üstüste yaşanan ayrılıklardan sonra, ilk başından beri yüreğimi koyduğum Guburuk’a veda etme fikrinin dahi ne kadar içimi acıttığını bilmem söylememe gerek var mı.

Yeni temaya geçtiğimizden beri yazdığım ilk yazının da ayrılık yazısı olması nedeniyle zaten kendimi yeterince rahatsız hissediyorum, ama bilmiyorum..

Ben bu sene bir yere yerleşemedim.
Bir sene boyunca kendimi blog ortamından vesaire vesaire çıkartmaya çalıştım ama bi şekilde açıkken hala blog engelledi beni.

O nedenle bu sene tekrar hazırlanacağım için mümkün olduğunca elimi eteğimi çekmeye karar verdim.

2 haftadır üstüste yazamıyorum. Melis’in dediği gibi onu geçtim kendi bloğuma dahi yazamıyorum.

Herneyse.
Burayı çok seviyorum, evim gibi lan.
Altı tekerlekli fıstık yeşili bavulumu sürüyerek
kapıyı açıyorum
arkamı dönüp
son kez bakıyorum ve:

GÖRÜŞMEK ÜZERE GUBURUK.

Merhaba.

Ulusa sesleniş gibi birine hitap ederek yazmaktan hoşlanmam normalde ama şuan bunu yapmam gerekicek sanırım.Son zamanlarda değil belli bir konu hakkında belli bir zaman diliminde birşeyler yazmak düzgün cümle kurmaktan bile acizim.Bir şeyler yazmak çok zor geliyor ve zorlama yazıları da sevmiyorum,  güzel olmuyorlar zaten.İşte bu yüzden Guburukla vedalaşıyorum.Kendinize iyi bakın.

Son haftalarda anladığınız gibi yazıları zamanında yazamıyorum.  Kendi blogum Koza’yı sadece fotoğraf günlüğü haline getirdiğimden beri tüm yazılarımı kendime saklıyorum. Tüm yazılarım derken kafamdaki kitap formatına uyumlu biriktirmeleri  kastediyorum.

Belki de bu yüzden yeni konular hakkında düşünüp yazamıyorum. Malum yaz tatili; genelde ailenin bir arada olup  insanın kafasında yeni şeyler düşünmek için boş yer olmadığı bir zaman dilimi. Ayrıca buna zamanında el altında bulunmayan bilgisayar ile internet eklenince 4 duvar ve çatı tamam oluyor.

Bu bakımdan Guburuk’a ve size el sallıyor, kendinize iyi bakmanızı ve terli terli su içmemenizi öneriyorum.